In Faches-Thumesnil, een gemeente vlakbij Lille, vond afgelopen zaterdag toch een Pride-mars plaats. Dit gebeurde na een grote controverse. De nieuwe rechtse burgemeester werd ervan beschuldigd de mars te willen verbieden.

Veel mensen dachten dat de burgemeester de Pride had geannuleerd. Deelnemers spraken van verborgen homophobie. Eén deelnemer zei: 'Men wilde ons verbieden te manifesteren. Dit is vermomde homophobie.'

Maar er was een belangrijk misverstand. Alleen een prefect heeft in Frankrijk de wettelijke bevoegdheid om een betoging te verbieden. Een burgemeester heeft deze macht niet. De Pride was dus nooit officieel geannuleerd.

Toch zorgde de situatie voor veel ophef in de media. De zaak verspreidde zich snel op sociale media. Veel LGBT+-organisaties reageerden verontwaardigd. Ze riepen op om toch te marcheren.

Uiteindelijk kwamen tientallen mensen samen voor de mars. Ze liepen door de straten van Faches-Thumesnil. De sfeer was strijdbaar maar ook feestelijk. Deelnemers droegen regenboogvlaggen en spandoeken.

De organisatoren zijn blij dat de mars toch kon doorgaan. Ze benadrukken dat het recht op betogen voor iedereen geldt. Ook voor de LGBT+-gemeenschap in kleine gemeenten.

De kwestie toont aan hoe gevoelig het thema Pride is in Frankrijk. Kleine gemeenten organiseren steeds vaker eigen Pride-evenementen. Dit zorgt soms voor politieke spanningen met lokale bestuurders.

Critici van de burgemeester blijven bij hun standpunt. Ze vinden dat zijn houding een signaal geeft. Dat signaal voelt onveilig voor LGBT+-mensen in de regio.

De burgemeester zelf heeft de beschuldigingen van homophobie ontkend. Hij zegt dat er administratieve problemen waren met de vergunning. Zijn verklaring werd door velen niet geloofwaardig gevonden.

De Pride van Faches-Thumesnil is daarmee meer geworden dan een lokaal evenement. Het is een symbool geworden van de strijd voor zichtbaarheid. Ook buiten de grote steden verdienen LGBT+-mensen een veilige plek.